Possibly no better example of this exists than France’s grand Pont du Gard. Built in the first century CE the beautiful arched bridge was used both as a traffic bridge and as an aqueduct Nie trzeba od razu zabierać niemowlęcia do lekarza, wystarczy czyścić nos, np. rożkami z chusteczki higienicznej zwilżonymi solą fizjologiczną. Jeśli dziecko z powodu zatkanego noska ma trudności ze ssaniem, pomogą krople zmniejszające ilość wydzieliny (np. Nasivin, Otrivin). Nie używaj gruszki z długą końcówką. Test na pałeczkowate palce. Jeśli nie do końca wiadomo czy opisywany przypadek ma miejsce, warto wykonać test na palce pałeczkowate. Polega on na zmierzeniu kąta Lovibonda, umiejscowionego między powierzchnią płytki paznokcia a bliższym odcinkiem ostatniego paliczka. W momencie przekroczenia 180 stopni, można mówić o Dziecko nie umie jeszcze skoordynować ruchów języka, policzków i gardła, żeby połykać jej nadmiar, więc ślina ścieka po bródce. Pięciomiesięczne dzieci bawią się językiem, wargami i śliną, robią z niej bańki – ćwiczą w ten sposób buzię i szykują do nauki mówienia. Ślina jest potrzebna przy ząbkowaniu. Około 6 . Gardło, o którym najczęściej przypominamy sobie, gdy nas boli, pełni wiele ważnych funkcji, przez co należy do dwóch układów - zarówno pokarmowego, jak i oddechowego. Jak zbudowany jest ten narząd? Jakie funkcje pełni gardło? I jakie choroby gardła najczęściej dokuczają pacjentom? Spis treści Gardło: budowa anatomiczna Pierścień chłonny gardła (pierścień Waldeyera) Gardło: funkcje Choroby gardła Ostre zapalenie gardła Nawrotowe ostre zapalenie gardła i migdałków Przewlekłe zapalenie gardła Angina i zapalenie migdałków podniebiennych Choroby gardła: skala Centora a antybiotykoterapia Zapalenia tkanki limfatycznej i gardła w przebiegu dziecięcych chorób zakaźnych Płonica Mononukleoza zakaźna Błonica Odra Choroby gardła: diagnostyka Gardło jest narządem łączącym jamę ustną, jamę nosową oraz krtań i przełyk. To właśnie na wysokości gardła drogi pokarmowa i oddechowa się krzyżują, co powoduje że czynnościowo gardło jest częścią zarówno układu pokarmowego jak i układu oddechowego. Schorzeniami gardła zajmuje się lekarz specjalista laryngolog, do którego zgłaszają się pacjenci ze skierowaniem uzyskanym od lekarza pierwszego kontaktu. Gardło: budowa anatomiczna Gardło jest narządem włóknisto-mięśniowo-śluzówkowym o nieregularnym kształcie, który stanowi element łączący pomiędzy jamą ustną, jamą nosową oraz krtanią i przełykiem. Składa się ono z trzech części: część nosowa gardła (górna) Górna część gardła znajduje się pomiędzy podstawą czaszki a podniebieniem miękkim. W jej obrębie wyróżnia się między innymi nozdrza tylne, przez które gardło łączy się z jamą nosową, oraz ujście gardłowe trąbki słuchowej, a także migdałek gardłowy. część ustna gardła (środkowa) Środkowa część gardła położona jest pomiędzy podniebieniem miękkim a górnym brzegiem nagłośni. Umowną granicę oddzielającą jamę ustną od gardła tworzą fałdy podniebienno-gardłowe, podniebienie miękkie oraz nasada języka. W środkowej części gardła znajdują się dołki językowe, podstawa języka, dolna powierzchnia podniebienia miękkiego, językowa powierzchnia nagłośni, łuki podniebienne (podniebienno-językowe i podniebienno-gardłowe) oraz migdałki podniebienne. część krtaniowa gardła (dolna) Dolna część gardła znajduje się pomiędzy górnym brzegiem nagłośni a dolnym brzegiem chrząstki pierścieniowatej krtani. Ku dołowi łączy się ona z przełykiem, a z przodu z krtanią. Ściana gardła zbudowana jest z czerech warstw: błony śluzowej, błony podśluzowej (czyli włóknistej), błony mięśniowej oraz błony zewnętrznej. Błona śluzowa wyściela gardło od jego światła i w zależności od części gardła, w której się znajduje, pokryta jest nabłonkiem wielowarstwowym płaskim nierogowaciejącym (część ustna i część krtaniowa) lub nabłonkiem wielorzędowym rzęskowym (część nosowa). Błona mięśniowa gardła składa się w głównej mierze z mięśni poprzecznie prążkowanych. W jej budowie wyróżnia się dwie warstwy mięśni, które pełnią odmienne funkcje. Zewnętrzna warstwa mięśni zbudowana jest z trzech mięśni zwieraczy gardła o okrężnym przebiegu (zwieracza górnego, środkowego, i dolnego gardła). Wewnętrzna warstwa mięśni zbudowana jest natomiast z mięśni dźwigaczy gardła, które unoszą i obniżają gardło (mięsień rylcowo-gardłowy i podniebienno-gardłowy). Mięśnie gardła unerwiane są ruchowo przez nerwy czaszkowe VII, IX, X, XII - czyli nerw twarzowy, nerw językowo-gardłowy, nerw błędny oraz nerw podjęzykowy, natomiast za unerwienie czuciowe gardła odpowiadają nerw szczękowy (unerwia nosogardło), nerw językowo-gardłowy (unerwia środkową część gardła) oraz nerw błędny (zaopatruje gardło dolne). W unaczynieniu tętniczym gardła biorą udział odgałęzienia tętnicy szyjnej zewnętrznej, tętnicy szczękowej, tętnicy twarzowej oraz tętnicy klinowo podniebiennej (odpowiednio tętnica gardłowa wstępująca, tętnica podniebienna zstępująca, tętnica podniebienna wstępująca oraz tętnica gardłowa najwyższa). Krew żylna odprowadzana jest poprzez splot gardłowy i splot podniebienny, które uchodzą do żyły szyjnej zewnętrznej. Pierścień chłonny gardła (pierścień Waldeyera) Pierścień chłonny gardła, nazywany także pierścieniem Waldeyera, utworzony jest przez skupiska tkanki chłonnej, która zlokalizowana jest w jego obrębie. Stanowi on istotną część układu odpornościowego człowieka i odgrywa istotną rolę w przebiegu stanów zapalnych gardła. Na pierścień Waldeyera składają się pojedynczy migdałek gardłowy, migdałki trąbkowe, migdałek językowy, migdałki podniebienne, fałdy trąbkowo-gardłowe (czyli sznury boczne) oraz rozsiane, pojedyncze grudki chłonne w błonie śluzowej tylnej i bocznych ścian gardła. Migdałek gardłowy typowo występuje u dzieci, rozwija się do roku życia, a zanika po okresie pokwitania. Przerost migdałka gardłowego skutkuje występowaniem u dzieci przewlekłego kataru, upośledzenia oddychania przez nos, mowy nosowej, chrapaniem w nocy, częstymi wysiękowymi zapaleniami ucha środkowego oraz typowym wyrazem twarzy (tzw. twarz adenoidalna). Migdałki podniebienne widoczne są pomiędzy przednimi a tylnymi łukami podniebiennymi. W swojej budowie mają kilka rozgałęzionych krypt, w których gromadzić może się złuszczony nabłonek, resztki pokarmu czy bakterie, co sprzyja zakażeniom migdałków. Przerośnięte migdałki, zarówno gardłowy jak i podniebienne powinny być wskazaniem do kontrolnej wizyty u laryngologa, celem oceny konieczności wykonania zabiegu operacyjnego i ich chirurgicznego usunięcia. Gardło: funkcje Gardło pełni bardzo istotne funkcje w organizmie człowieka: uczestniczy w oddychaniu, ponieważ to przez gardło przepływa powietrze z jamy nosowej i jamy ustnej do krtani bierze udział w przełykaniu pokarmów, stanowi początkowy odcinek drogi pokarmowej człowieka pełni funkcję obronną - zapobiega zachłyśnięciu, czyli aspiracji ciał obcych lub pokarmu do dróg oddechowych, poprzez odruch wymiotny i odruch kaszlu, wywoływane podrażnieniem tylnej ściany gardła stanowi element narządu mowy, ponieważ jako jama rezonacyjna, odpowiada za wzmocnienie głosu i nadanie mu właściwej barwy. Przy prawidłowej czynności gardła, jamy nosowej i jamy ustnej, podczas mowy powietrze nie wydostaje się przez nos bierze udział w immunologicznym systemie obronnym organizmu poprzez pierścień chłonny gardła. Dochodzi w nim do wytwarzania limfocytów i przeciwciał, a także ekspozycji limfocytów na antygeny Choroby gardła Wśród licznych chorób gardła wyróżnia się między innymi wady rozwojowe (głównie rozszczepy wargi oraz podniebienia twardego i/lub miękkiego) urazy mechaniczne nieswoiste zapalenia grzybicę kiłę zapalenia gardła w przebiegu chorób zakaźnych zmiany nowotworowe Poniżej skrótowo scharakteryzowano najczęściej występujące jednostki chorobowe dotyczące gardła. Ostre zapalenie gardła Ostre zapalenie gardła charakteryzuje się nagłym początkiem i krótkotrwałym przebiegiem. W większości przypadków przyczyną rozwoju ostrego zapalenia jest infekcja wirusowa (jedynie około 20% zapaleń gardła ma etiologię bakteryjną), dlatego nie powinno się stosować antybiotykoterapii bez wyraźnych objawów infekcji bakteryjnej, do których należy ropna lub śluzowo-ropna wydzielina najczęściej w okolicy migdałków podniebiennych. Do zakażenia najczęściej dochodzi w okresie zimowo-wiosennym drogą kropelkową poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą, a wirusami odpowiedzialnymi za rozwój ostrego zapalenia gardła są Rhinovirus, wirus grypy i paragrypy, Coronavirus, wirus RSV i Adenovirus. Wśród najczęściej prezentowanych objawów przez chorych wyróżnia się złe samopoczucie, ból gardła, uczucie pieczenia i drapania w trakcie przełykania pokarmów oraz zaczerwienienie, pogrubienie i obrzęk błony śluzowej gardła. W niektórych przypadkach dochodzi do niewielkiego powiększenia węzłów chłonnych. Terapia ostrego zapalenia gardła polega na leczeniu objawowym, stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz miejscowo działających tabletek do ssania, których zadaniem jest uśmierzenie bólu gardła oraz nawilżenie śluzówki. Ból gardła - jak go pokonać? Wśród ostrych zapaleń gardła wyróżnia się ostre nieżytowe zapalenie gardła, ostre grudkowe zapalenie gardła, paciorkowcowe zapalenie gardła, a także grzybicze zapalenie gardła i migdałków. Różnią się one etiologią, przebiegiem, obrazem klinicznym, jak również sposobem leczenia. Nawrotowe ostre zapalenie gardła i migdałków Cechą typową dla nawrotowego ostrego zapalenia gardła i migdałków umożliwiającą postawienie diagnozy jest występowanie 3 lub więcej epizodów ostrego zapalenia gardła w ciągu 6 miesięcy. Stwierdzenie tak częstych infekcji gardła powinno zaniepokoić lekarza i stanowi podstawę do rozpoczęcia dalszej diagnostyki i ewentualnej interwencji chirurgicznej. Przewlekłe zapalenie gardła Przewlekłe zapalenie gardła jest schorzeniem, które powstaje w wyniku długotrwałego działania czynników drażniących na błonę śluzową gardła np. refluks przełykowo-żołądkowy. Angina i zapalenie migdałków podniebiennych Angina jest chorobą wywoływaną przez bakterie, wirusy i grzyby, dla której typowe jest ostre zapalenie tkanki limfatycznej pierścienia chłonnego gardła ( migdałków) oraz błony śluzowej gardła. Najczęściej chorują na nią dzieci w wieku szkolnym, natomiast u małych dzieci, dorosłych i osób starszych rozpoznawana jest sporadycznie. Uważa się, że w większości przypadków za rozwój zapalenia migdałków odpowiadają wirusy, zwłaszcza u osób dorosłych. Do typowych objawów klinicznych anginy zalicza się bardzo silny ból gardła podczas połykania przekrwienie błony śluzowej gardła rozpulchnienie migdałków podniebiennych typowy dla anginy o etiologii bakteryjnej, ropny lub śluzowo-ropny wysięk pokrywający migdałki Ze względu na miejscowy obraz kliniczny choroby, wyróżnia się: anginę rumieniową anginę z wysiękiem ropnym anginę opryszczkową z powierzchownymi owrzodzeniami i pęcherzykami anginę z głębokimi owrzodzeniami na migdałkach (tzw. angina wrzodziejąco-błoniasta, czyli angina Plaut-Vincenta) Choroby gardła: skala Centora a antybiotykoterapia Narzędziem, które umożliwia lekarzom ocenę prawdopodobieństwa wystąpienia bakteryjnego zapalenia migdałków i konieczności zastosowania antybiotykoterapii jest skala Centora. Ocenie podlegają: wiek pacjenta obecność obrzęku migdałków obecność ropnego wysięku powiększenie węzłów chłonnych szyi obecność gorączki kaszel Maksymalnym wynikiem jaki pacjent może uzyskać to 5 punktów. Chory, który uzyskał 4 lub 5 punktów powinien być leczony antybiotykiem, ponieważ prawdopodobieństwo infekcji bakteryjnej jest bardzo wysokie. Pacjent, który uzyskał mniej punktów w skali Centora, powinien mieć wykonane dodatkowe badania diagnostyczne w postaci posiewu przez włączeniem antybiotykoterapii. Objawy prezentowane przez pacjenta z ostrym zapaleniem migdałków ilość przyznanych punktów Wiek 3-14 lat + 1 Wiek 15-44 lat 0 Wiek >= 45 lat - 1 Obrzęk migdałków podniebiennych i obecność ropnej lub śluzowo-ropnej wydzieliny + 1 Powiększenie węzłów chłonnych szyi + 1 Brak kaszlu + 1 Gorączka powyżej 38 stopni Celsjusza + 1 Warto jednak pamiętać, że niewłaściwie leczona angina o etiologii bakteryjnej prowadzić może do poważnych powikłań, nie tylko miejscowych ropień okołomigdałkowy zapalenie zatok przynosowych zapalenie krtani ropowica dna jamy ustnej zakrzepowe zapalenia zatoki jamistej ale także ogólnych, w postaci kłębuszkowego zapalenia nerek i choroby reumatycznej. Zapalenia tkanki limfatycznej i gardła w przebiegu dziecięcych chorób zakaźnych Płonica Płonica, nazywana także szkarlatyną, jest bakteryjną chorobą wieku dziecięcego, wywoływaną przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. Wśród typowych objawów klinicznych zgłaszanych przez pacjentów wyróżnia się silny ból gardła, zaczerwienienie błony śluzowej gardła, rozpulchnienie migdałków, malinowy język, powiększenie regionalnych węzłów chłonnych oraz objawy ogólne (gorączkę, ból głowy, złe samopoczucie). Charakterystyczne jest także występowanie czerwonej, grudkowej wysypki w obrębie twarzy i górnych partii ciała. Typowo omija ona trójkąt wokół ust (tzw. trójkąt Fiłatowa), skóra w jego obrębie pozostaje niezmieniona. Ponadto, po upływie kilku dni zaobserwować można płatowe złuszczanie się naskórka pokrywającego dłonie, stopy, twarz i tułów. Pacjent prezentujący takie objawy kliniczne wymaga włączenia antybiotykoterapii. Mononukleoza zakaźna Mononukleoza zakaźna jest chorobą wirusową, wywołaną przez wirusa EBV (ang. Epstein-Barr Virus). Nazywana jest chorobą pocałunków, ponieważ przenoszona jest przez ślinę i szczególnie często występuje u dorastającej młodzieży i nastolatków. Do typowych objawów mononukleozy zalicza się oprócz objawów ogólnych, także silny ból gardła, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia), powiększenie migdałków oraz występowanie na nich wysiękowego nalotu. W trakcie badania palpacyjnego brzucha lekarz stwierdzić może także powiększenie śledziony oraz wątroby. Mononukleoza zakaźna często mylona jest z ropnym zapaleniem migdałków podniebiennych, z powodu obecności białawego nalotu na migdałkach. Natomiast typowy dla tej jednostki chorobowej jest brak poprawy stanu klinicznego i samopoczucia pacjenta po zastosowaniu antybiotykoterapii (w przeciwieństwie do ropnego zapalenia migdałków)- po podaniu ampicyliny typowo występuje wysypka skórna. Leczenie mononukleozy zakaźnej nie wymaga ani hospitalizacji, ani antybiotykoterapii, stosuje się leczenie objawowe (niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki obniżające temperaturę oraz leki przeciwbólowe). Błonica Błonica jest ostrą, bakteryjną chorobą zakaźną wywołaną przez Corynebacterium diphteriae (maczugowiec błonicy). Stosowanie obowiązkowych szczepień profilaktycznych dla dzieci spowodowało, że błonica rozpoznawana jest dosyć rzadko, niemniej jednak każde zachorowanie obowiązkowo musi być zgłoszone do stacji sanitarno-epidemiologicznej. Do charakterystycznych objawów klinicznych zalicza się oprócz silnego bólu gardła, zaczerwienienia błony śluzowej i rozpulchnienia migdałków, występowanie w ich obrębie białoszarego nalotu, który ściśle do nich przylega, a po zdrapaniu szpatułką pozostawia intensywnie krwawiącą powierzchnię (ta właściwość odróżnia nalot występujący na migdałkach w ich ropnym zapaleniu od nalotu typowego dla błonicy). Błonica jest chorobą o poważnym rokowaniu, ponieważ śmiertelność sięga 10%. Leczenie wymaga hospitalizacji i opiera się na antybiotykoterapii i stosowaniu surowicy przeciwbłoniczej. Odra Odra jest silnie zakaźną chorobą wirusową. Cechami charakterystycznymi dla tego schorzenia są oprócz objawów ogólnych, jest światłowstręt i występowanie tzw. plamek Koplika. Warto zaznaczyć, że są one objawem patognomonicznym odry (czyli typowym tylko i wyłącznie dla tej jednostki chorobowej). Plamki Koplika to drobne, białawe plamki, zlokalizowane w obrębie błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Choroby gardła: diagnostyka Wśród metod diagnostycznych służących do oceny gardła przez lekarza laryngologa zalicza się: rynoskopię tylną wykonywną przy pomocy lusterka laryngologicznego i lampy czołowej - polega na oglądaniu nosogardła w odbiciu lusterka, wprowadzonego w okolicę tylnej ściany gardła, poza podniebienie miękkie. Umożliwia ona ocenę okolicy nozdrzy tylnych, tylnych części małżowin nosowych i przegrody, części nosowej gardła, migdałka gardłowego oraz ujścia trąbek słuchowych. endoskopię przy pomocy endoskopu sztywnego lub giętkiego (czyli fiberoskopu - tzw. fiberoskopia), dzięki której możliwa jest ocena gardła i pobranie wycinków ze zmian chorobowych w jego obrębie podejrzanych o nowotworzenie do badania histopatologicznego. metody obrazowe, wśród których wyróżnia się zarówno diagnostykę rentgenowską, diagnostykę z wykorzystaniem tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego, jak również badania ultrasonograficzne. Umożliwiają one dokładną ocenę tkanek gardła, wykluczenie lub potwierdzenie obecności procesów rozrostowych oraz stopnia naciekania na okoliczne tkanki i stopnia zniszczenia kości. CZYTAJ TEŻ: Czy wiesz co to antyseptyczność i dlaczego jest ważna przy wyborze leku na gardło? Fot. runzelkorn / Getty Images Ból gardła u niemowlaka powinno się skonsultować z lekarzem pediatrą, który określi, jakie czynniki odpowiadają za powstanie dolegliwości i adekwatnie do tego wybierze sposób leczenia. Warto dodatkowo wspierać się bezpiecznymi domowymi rozwiązaniami. Ból gardła u niemowlaka, tak samo jak większość innych dolegliwości, jest dość trudny do stwierdzenia, ponieważ dziecko nie jest w stanie powiedzieć, co je boli. Niezależnie od przyczyny bólu gardła dolegliwość można złagodzić domowymi sposobami. Koniecznie trzeba zadbać o nawilżenie i czystość powietrza. Specjalistyczne rozwiązania w przypadku niemowląt są znacznie ograniczone. Niekiedy konieczne jest podanie środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, a nawet antybiotyków Przyczyny bólu gardła u niemowlaka Ból gardła u niemowlaka w większości przypadków wynika ze stanu zapalnego o podłożu wirusowym. Wówczas układ odpornościowy powinien samodzielnie poradzić sobie z infekcją, ale aby złagodzić uciążliwe dla dziecka dolegliwości i przyspieszyć powrót do zdrowia, warto skorzystać z farmakoterapii i naturalnych rozwiązań. Za ból gardła u niemowląt mogą odpowiadać także drażniące błonę śluzową gardła substancje znajdujące się w powietrzu, takie jak pyły, dymy i gazy. Niemowlę może doświadczać bólu gardła w wyniku działania czynników alergicznych i na skutek częstego ulewania. Dyskomfort w jamie ustnej mogą powodować pleśniawki, czyli infekcje grzybicze. Podobnych objawów dziecko doświadcza w okresie ząbkowania. Zdarza się, że ból gardła u niemowlaka wywołują infekcje bakteryjne, a zwłaszcza paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. Na szczęście angina ropna u niemowląt należy do rzadkości. Choroba ta dotyczy zwłaszcza dzieci w wieku szkolnym i wczesnoszkolnym. Zobacz film: Czy można stosować antybiotyki przy chorobach wywołanych wirusami? Źródło: 36,6 Ból gardła u niemowlaka – objawy Ból gardła u niemowlaka jest przyczyną ogólnego rozdrażnienia, płaczliwości, braku apetytu oraz męczenia się przy przełykaniu śliny i pokarmu. Objawy bólu gardła u niemowlaka stanowią także zaczerwienienie błony śluzowej i migdałków, drapanie po szyi i częste próby wkładania rączek do ust. Dziecko jest apatyczne, osłabione i ma problemy ze snem. Jeśli za bolące gardło u niemowlaka odpowiada infekcja bakteryjna, następuje znaczne podwyższenie temperatury ciała. Gorączka może sięgać nawet 40°C i nierzadko towarzyszą jej dreszcze. Gardło niemowlaka jest rozpulchnione. Ponadto zauważa się biało-szary nalot na migdałkach, powiększenie węzłów chłonnych w okolicy kąta żuchwy, które powodują trudności w oddychaniu, nieprzyjemny zapach z ust, a czasem nawet szczękościsk. Mogą się pojawić objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, ulewanie, nudności, ból brzucha, śluzowate stolce i częstsze kolki. Objawami towarzyszącymi bólowi gardła u niemowlaka o podłożu alergicznym są: wodnisty katar, zatkany nos, kaszel, ślinotok, łzawienie z oczu, zaczerwienienie spojówek i zmiany skórne, takie jak wysypka, świąd i zaczerwienienie. Jak leczyć ból gardła u niemowląt? Ból gardła u niemowląt wymaga niekiedy podania leków przeciwzapalnych, przeciwgorączkowych i przeciwbólowych. Należy jednak pamiętać, aby nie stosować żadnych medykamentów bez konsultacji z lekarzem. Dzieci do 3 lat nie powinny także ssać tabletek i lizaków łagodzących ból gardła, gdyż mogłoby się to skończyć zakrztuszeniem. Leki dla niemowląt mają zazwyczaj postać czopków lub łatwych do połknięcia płynów. Ból gardła wywołany przez anginę ropną wymaga wprowadzenia antybiotykoterapii. Antybiotykiem z wyboru jest penicylina. Kurs takiego leczenia, który trwa 10 dni, w 90% skutecznie eliminuje paciorkowca. Antybiotyki dla dzieci mają najczęściej postać zawiesin, które podaje się jak syropy, często o owocowym smaku. Co stosować na ból gardła dla niemowlaka? Ból gardła często wynika z wysuszenia błony śluzowej. Wówczas koniecznie trzeba zadbać o bezpośrednie i pośrednie nawadnianie dziecka. Niemowlę trzeba często przystawiać do piersi i podawać mu herbaty o temperaturze pokojowej. Można je poić także naparami ziołowymi (doskonale sprawdza się szałwia i rumianek). Trzeba je dobrze nawadniać przegotowaną lub niegazowaną wodą mineralną lub niesłodzonymi, rozcieńczonymi kompotami. Należy zadbać o odpowiednie warunki w pomieszczeniu, w którym przebywa chore dziecko – często je wietrzyć, zapewnić dostęp do świeżego powietrza i utrzymywać optymalną temperaturę (około 22°C). Odpowiednie nawilżenie powietrza jest szczególnie ważne w sezonie grzewczym. Można położyć mokry ręcznik na grzejniku lub umieścić pojemniki z wodą pod kaloryferem. W sklepach dostępne są specjalne nawilżacze powietrza. Można raz na jakiś czas rozpylić wokół dziecka mgiełkę z wody morskiej. Na ból gardła dla niemowlaka stosuje się także inhalacje. Warto nabyć specjalne nebulizatory i inhalować dziecko solą fizjologiczną. Można też wdychać parę unoszącą się znad miski z gorącą wodą, do której dodaje się kilka kropli olejków eterycznych, np. lawendowego, sandałowego, rumiankowego lub z drzewa herbacianego. Działają one kojąco, odkażająco, przeciwzapalnie, przeciwskurczowo, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo. Poleca się także balsamy zawierające olejki eteryczne do smarowania klatki piersiowej. Olejki są bardzo lotne i wdychane przez nos oddziałują przeciwzapalnie na błonę śluzową jamy gardłowo-nosowej. Podobne działanie przyniosą okłady z olejku eukaliptusowego. Należy zmoczyć czystą szmatkę ciepłą wodą z olejkiem i położyć ją dziecku na klatce piersiowej i szyi. Zobacz film: Szczepienie dzieci. Tak czy nie? Źródło: Stylowy Magazyn Bibliografia: 1. Treben M., Apteka Pana Boga. Porady i praktyka stosowania ziół leczniczych, Warszawa, Ex Libris, 2015. 2. Leśnicka M., Zielska, zioła i ziółka, Gdańsk, Tower Press, 2000. Ból gardła u noworodka czy niemowlaka jest dość trudny do stwierdzenia – maluszek przecież jeszcze nie powie, co go boli. Bywa on mylony z pleśniawkami, które mogą podobnie się objawiać. Dziecko jest rozdrażnione, płaczliwe, męczy się przy przełykaniu, niechętnie je. Jest to zazwyczaj objaw infekcji wirusowej, którą leczy się jedynie łagodząc dolegliwość. Układ odpornościowy sam powinien sobie poradzić z wirusem. Zobacz film: "Codzienna pielęgnacja zdrowej skóry niemowląt i małych dzieci" spis treści 1. Objawy bólu gardła u niemowlaka 2. Sposoby na ból gardła u niemowlaka 3. Kiedy należy iść z dzieckiem do lekarza? 1. Objawy bólu gardła u niemowlaka Kiedy niemowlę cierpi na ból gardła, z oczywistych względów nie może o tym poinformować rodziców. Opiekunowie mogą to wywnioskować z następujących objawów: krzywi się przy przełykaniu i karmieniu; jest ogólnie rozdrażniony i płaczliwy; próbuje dotknąć lub podrapać się w szyję. Ból gardła u noworodka lub nieco starszego niemowlaka zwykle niepokoi młodych rodziców, choć najczęściej dolegliwość ta jest wywoływana przez przeziębienie lub infekcję wirusem grypy. Jeśli maluch ma anginę, czyli bakteryjne ostre zapalenie migdałków i błony śluzowej gardła, do objawów dołączy wysoka gorączka. Aby wyleczyć tę chorobę, niezbędna jest wizyta u lekarza i zastosowanie antybiotyków. Na szczęście angina u noworodków zdarza się bardzo rzadko. Aby stwierdzić, czy bólu u dziecka nie powodują pleśniawki, należy zajrzeć do buzi malucha. Znakiem rozpoznawczym są białe plamki. Po konsultacji z lekarzem leczy się je specjalnymi środkami przeciwgrzybiczymi. Inną przyczyną bólu może być alergia wziewna lub podrażnienie gardła substancjami znajdującymi się w powietrzu. 2. Sposoby na ból gardła u niemowlaka W przypadku niemowląt zawsze lepiej dmuchać na zimne. Dobrze jest po prostu pójść z maluszkiem do lekarza pediatry, który zdiagnozuje, co się dzieje i zaleci odpowiednie postępowanie. Jeśli akurat w danej chwili nie mamy szans na wizytę u specjalisty, można stosować domowe sposoby. Bardzo ważne jest odpowiednie nawilżenie powietrza w pomieszczeniu, w którym najwięcej przebywa dziecko. W lecie wystarczy wietrzyć regularnie pokój malucha, jednak w zimie trzeba uciekać się do innych sposobów. Najprostszym z nich jest rozkładanie na kaloryferach mokrych, czystych ręczników. Można także zaopatrzyć się w specjalny nawilżacz - najlepiej z funkcją oczyszczania powietrza z kurzu. Aby jeszcze lepiej nawilżyć drogi oddechowe dziecka, warto zastosować okład z olejku eukaliptusowego. Wystarczy zwilżyć czystą szmatkę ciepłą wodą z dodatkiem olejku eukaliptusowego i położyć ją maluszkowi na klatce piersiowej i szyi. Dzięki temu będzie maluch wdychał olejek, który łagodzi ból gardła i ma właściwości rozgrzewające, antybakteryjne oraz oczyszczające zatkany nos. Należy uważać, aby temperatura okładu nie była zbyt wysoka ani zbyt niska. Można także zastosować specjalne maści zawierające eukaliptus i delikatnie wetrzeć je w skórę dziecka na klatce piersiowej. 3. Kiedy należy iść z dzieckiem do lekarza? Jeśli objawy bólu gardła u dziecka znikną po kilku dniach, wizyta u lekarza nie jest konieczna. Jeśli jednak trwają one dłużej niż pięć dni, należy wziąć maluszka do specjalisty. Konsultacja lekarza jest potrzebna także jeśli występuje gorączka, szczekający kaszel, wymioty, trudności z oddychaniem lub każdy inny objaw, który budzi niepokój u rodziców. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Lek. Paweł Baljon lekarz w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Kielcach. Palce w buzi to poznawanie świata za pomocą jednego z najwrażliwszych organów ciała Strefa czuciowo-ruchowa ust w mózgu to obok dłoni i stóp największy obszar reprezentujący nasze ciało Nic więc dziwnego, że za jego pomocą odbieramy świat. Stopniowo w miarę rozwoju kontroli nad głową i tułowiem, kiedy dłonie powoli otwierają się i coraz więcej można włożyć do buzi, dziecko uczy się swojego ciała .Uczy się buzi w środku ,stopniowo dłoń jest oblizywana z zewnątrz, ale potem do buzi wchodzi 1-2-3 paluszki i cała rączka. Wnętrze buzi stopniowo odczula się. Początkowo 1 palec w buzi wywołuje odruch wymiotny, ale stopniowo strefa odruchu wymiotnego cofa się aż do gardła, jak u dorosłych. Jeśli dziecko nie może penetrować wnętrza buzi w przyszłości, nie zmiksowane jedzenie, łyżeczka, szczoteczka, lub wizyty u dentysty będą wywoływały odruch wymiotny lub zgoła torsje. Oblizując dłonie, palce i zabawki dziecko "szczepi się" , ma kontakt z bakteriami. Będzie lepiej przygotowany do zjadania paprochów z podłogi, oblizywania taty butów czy jedzenia z psiej miski. Kolejna funkcja do której przygotowuje branie rąk do buzi to nauka ust następnych funkcji po ssaniu. Kiedy dziecko wkłada do buzi raz prawą, raz lewą rękę - "coś" pojawia się z prawej i lewej strony między dziąsłami. To coś się nagryza, do "tego czegoś" idzie język w prawo lub lewo-brzmi znajomo?, Czasem z powodu asymetrii praca ręki i języka jest tylko w jedną stronę, co zwiastuje problemy ze zgryzem. Buzia też ssie palce, a to daje dziecku poczucie ukojenia i bezpieczeństwa. Znacznie wcześniej niż zobaczymy ząbki naszego Maluszka przerzynają się one . Dziąsła bolą, ukojenie daje tarcie ich, dotykanie, rączki coraz intensywniej pracują w buzi. Penetrując buzię w środku wydziela się coraz więcej śliny, a przecież z czasem dziecko dostaje jabłko, zupki itd. Aby to trawić potrzeba więcej śliny, bogatszej, aby przygotować pokarm dobrze wymieszany ze śliną, aby żołądek nie miał kłopotów ze strawieniem go i aby dziecko nie miało kłopotów z brzuszkiem. A więc pozwalajmy dzieciom penetrować buzię w środku.

niemowle wkłada palce do gardła